16/10-19/10 | Παθολογία Τραχήλου & Κολποσκόπηση: Κυτταρολογία-Βιοδείκτες-Κολποσκόπηση-Ιστολογία & Περαιτέρω Διαχείριση-Παρουσίαση Περιστατικών| ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
- 10-2025
- 132
Τα τελευταία χρόνια κατά τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε συχνά το πρόβλημα της υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος .Έχει παρατηρηθεί κατά το παρελθόν μια αύξηση στην συχνότητα εισαγωγών καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε περιόδους καύσωνα.
Η θερμοκρασία είναι γνωστό ότι μεταφέρεται από τα θερμότερα αντικείμενα ή σημεία στα ψυχρότερα (π.χ. από το σώμα στον δροσερότερο αέρα). Προκειμένου λοιπόν ο οργανισμός να καταφέρει να μειώσει στα φυσιολογικά επίπεδα τη θερμοκρασία του, υποχρεώνει την καρδιά να χτυπά ταχύτερα, ώστε να διοχετεύσει περισσότερο αίμα στο δέρμα απ’ όπου αυτή θα αποβληθεί.
Όταν όμως η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι ίση ή υψηλότερη από τη θερμοκρασία του σώματος η πτώση της με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη.
Η μείωση της θερμοκρασίας του σώματος γίνεται μέσω της εφίδρωσης και εξάτμισης του παραγόμενου ιδρώτα. Ο μηχανισμός αυτός είναι αποδοτικός όταν η υγρασία περιβάλλοντος είναι χαμηλή, ωστόσο σε περιοχές ή ημέρες που επικρατεί υψηλή υγρασία η εξάτμιση εμποδίζεται. Και αυτός ο τρόπος μείωσης της θερμοκρασίας καταπονεί την καρδιά καθώς απαιτεί την αύξηση των καρδιακών παλμών.
Τα σύνδρομα υπερθερμίας που παρατηρούνται ακόμη και σε σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες περιβάλλοντος (>32oC) σε συνδυασμό με υψηλή σχετική υγρασία (>60%) , εμφανίζονται κυρίως σε
Τα σύνδρομα αυτά είναι πιο συνήθη να εκδηλωθούν κατά τις πρώτες μέρες του καύσωνα όπου ο οργανισμός δεν έχει ακόμα εγκλιματισθεί. Ο εγκλιματισμός χρειάζεται 7 με 14 ημέρες έκθεσης στις υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος.
Με τον εγκλιματισμό μειώνεται ο ουδός εμφάνισης ιδρώτα έτσι το άτομο ιδρώνει σε χαμηλότερη βασική θερμοκρασία. Ο ιδρώτας είναι ο πιο αποτελεσματικός φυσικός μηχανισμός ενάντια στην θερμοπληξία και μπορεί να παρατηρηθεί με μικρή ή και καμία μεταβολή της βασικής θερμοκρασίας του σώματος.
Όσο ο ιδρώτας παραμένει, το άτομο μπορεί να αντέξει ιδιαίτερες υψηλές θερμοκρασίες αρκεί να αντικαθιστά το νάτριο και το νερό που χάνεται.
Έτσι ο οργανισμός σε κατάσταση υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος ενεργοποιεί διάφορους θερμορυθμιστικούς μηχανισμούς, προκειμένου να εμποδίσει την άνοδο της θερμοκρασίας του και να αποβάλει την περίσσεια θερμότητας. Οι θερμορυθμιστικές διεργασίες που επιτελούνται στον ανθρώπινο οργανισμό σε περιόδους καύσωνα είναι:
Η ιδιαίτερα αυξημένη θερμοκρασία στο περιβάλλον μπορεί να δημιουργήσει συμπτώματα που μπορεί να κυμαίνονται από αδυναμία, εξάντληση, κράμπες, μέχρι και την απειλητική για τη ζωή θερμοπληξία. Οι καρδιοπαθείς (ιδίως οι ηλικιωμένοι) ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου.
Εκδηλώσεις θερμοπληξίας:
Πρόδρομα συμπτώματα : έντονη δίψα, αδυναμία, ζάλη, ίλιγγος, πονοκέφαλος και ναυτία.
Όψιμα συμπτώματα : ο ασθενής παρουσιάζει απώλεια των αισθήσεων, σύγχυση, σπασμούς, λήθαργο έως και κώμα.
Γενικές οδηγίες προστασίας
Οδηγίες για τις διακοπές στην θάλασσα:
Οδηγίες για τις διακοπές στο βουνό :
Σε μεγάλο υψόμετρο υπάρχει μείωση του οξυγόνου και μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης αυξάνει την αρτηριακή πίεση και η μείωση του οξυγόνου αναγκάζει τον οργανισμό να κάνει συχνότερες, βαθύτερες αναπνοές, με αύξηση της καρδιακής συχνότητας.
Καλό θα ήταν οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να αποφεύγουν τα ιδιαίτερα μεγάλα υψόμετρα.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία συνιστά στους πολίτες